บทที่ 83 83 เสียใจคูณสอง

เสียงเคาะประตูหน้าเพนต์เฮ้าส์ดังขึ้นมาเบา ๆ เป็นสัญญาณว่าแม่บ้านประจำที่ภาคินทร์ว่าจ้างไว้ได้เดินทางมาถึงแล้ว อังคณารีบปาดคราบน้ำตาและปรับสีหน้าให้เป็นปกติที่สุดก่อนจะเดินลงมาเปิดประตู

“สวัสดีค่ะคุณอาย วันนี้ให้ทำความสะอาดจุดไหนเป็นพิเศษไหมคะ” แม่บ้านวัยกลางคนเอ่ยถามด้วยรอยยิ้มอย่างคุ้นเคย

“สวัสดี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ